Η Dr. Γεωργία Παυλοπούλου είναι αναπληρώτρια καθηγήτρια αναπτυξιακής ψυχολογίας και ψυχικής υγείας στη νευροδιαφορετικότητα και πιστοποιημένη ψυχοθεραπεύτρια.
Η δρ. Παυλοπούλου είναι επικεφαλής και διευθύνει ένα Εθνικό Πρόγραμμα Ψυχικής Υγείας χρηματοδοτούμενο από το Εθνικό Σύστημα Υγείας της Μεγάλης Βρετανίας (NHS), το οποίο έχει ως στόχο τη βελτίωση της ολιστικής παροχής υπηρεσιών στην ψυχική υγεία σε νοσηλευόμενους ασθενείς, στην κοινότητα, σε ειδικά σχολεία / κολέγια, σε κατοικίες και σε υπηρεσίες δικαιοσύνης για αυτιστικά άτομα όλων των ηλικιών.
Η δρ. Παυλοπούλου έχει 20 χρόνια εμπειρίας με αυτιστικά άτομα με ή χωρίς μαθησιακές δυσκολίες, και τα μέλη των οικογενειών τους, και έχει αισθανθεί τα οφέλη από τη συμμετοχή τους στην “καρδιά” της κλινικής καθώς και στη λήψη αποφάσεων για εκπαιδευτικά προγράμματα. Έχει αναλάβει θεραπευτικούς και μη θεραπευτικούς συμβουλευτικούς ρόλους σε εκπαιδευτικό και κλινικό περιβάλλον. Είναι επίσης η κύρια συντάκτρια ενός νέου βιβλίου που έχει συν-εκδοθεί με 25 αυτιστικά άτομα, το οποίο είναι μπεστ σέλερ σε 3 κατηγορίες.
(Περίληψη Κεντρικής Ομιλίας)
Nευροδιαφορετικότητα, ψυχική υγεία και αυτισμός
Tα αυτιστικά άτομα, με ή χωρίς μαθησιακές δυσκολίες, διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να βιώσουν διαπροσωπικά, πολιτισμικά τραύματα, εκφοβισμό, βία και στιγματισμό που πηγάζει από την επικρατούσα νοοτροπία για τη νευροδιαφορετικότητα. Εκτιμάται ότι από την πρώιμη παιδική ηλικία, τα αυτιστικά άτομα έχουν 2 έως 3 φορές περισσότερες πιθανότητες να εκτεθούν σε τραυματικά γεγονότα διαπροσωπικής φύσης σε σύγκριση με τα μη-αυτιστικά άτομα.
Η Δρ Γεωργία Παυλοπούλου θα παρουσιάσει βασικές αρχές μιας προσέγγισης ψυχικής υγείας που είναι ευαίσθητη στις εμπειρίες των αυτιστικών ατόμων και βασίζεται στη φιλοσοφία της νευροδιαφορετικότητας. Στόχος είναι η αποφυγή επανατραυματισμού κατά την αναζήτηση στήριξης και η ενίσχυση της φροντίδας με κέντρο την αυθεντική εμπειρία του ατόμου.
Στην ομιλία θα γίνει επίσης αναφορά σε πρόσφατη ποιοτική έρευνα που διερεύνησε τις εμπειρίες δυσκολιών συναισθηματικής ρύθμισης στο σχολικό περιβάλλον μέσα από τις φωνές 57 εφήβων με αυτισμό, ΔΕΠΥ ή συνδυασμένη διάγνωση. Η ανάλυση ανέδειξε τέσσερα βασικά θέματα: κοινωνική αποξένωση, ανάγκη απόκρυψης του αυθεντικού εαυτού και μίμησης της νευροτυπικότητας με υψηλό ψυχικό κόστος, εσωτερική αυτό-αμφισβήτηση και υπερδιέγερση. Οι αφηγήσεις των νέων δείχνουν πως η συναισθηματική τους αντίδραση δεν είναι δυσλειτουργική, αλλά νοηματοδοτείται εντός του πλαισίου τραυματικών ή απορριπτικών εμπειριών. Η ενσωμάτωση αυτών των δεδομένων μπορεί να συμβάλει στον επαναπροσδιορισμό των μοντέλων που σχετίζονται με τις δυσκολίες συναισθηματικής ρύθμισης σε αυτιστικά και ΔΕΠΥ άτομα. Οι αφηγήσεις τους μας βοηθούν να κατανοήσουμε καλύτερα τη συναισθηματική τους αντίδραση και να αναπτύξουμε τρόπους στήριξης που δεν βασίζονται σε στερεότυπα ή λανθασμένες ερμηνείες.
(Περίληψη Εργαστηρίου)
Θεραπευτικές παρεμβάσεις για τον αυτισμό: Νέες τάσεις και δεδομένα στην ψυχική υγεία
Τα αυτιστικά άτομα διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης προβλημάτων ψυχικής υγείας, όπως άγχος, κατάθλιψη και αυτοκτονικό ιδεασμό, ιδιαίτερα όταν οι υποστηρικτικές παρεμβάσεις δεν είναι κατάλληλα προσαρμοσμένες στις ανάγκες και τις εμπειρίες τους. Οι παραδοσιακές ψυχοθεραπευτικές μέθοδοι συχνά βασίζονται σε νευροτυπικές παραδοχές για την επικοινωνία, την έκφραση συναισθημάτων και τις κοινωνικές σχέσεις, γεγονός που μπορεί να τις καθιστά λιγότερο αποτελεσματικές ή και δυνητικά επιβλαβείς για αυτιστικά άτομα.
Στο εργαστήριο αυτό, θα παρουσιαστούν σύγχρονες, ερευνητικά τεκμηριωμένες προσεγγίσεις για την προσαρμογή θεραπευτικών παρεμβάσεων στον αυτισμό. Θα συζητηθούν πρακτικές τροποποιήσεις σε γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία, και υποστηρικτικά μοντέλα που δίνουν έμφαση στη δημιουργία συναισθηματικής ασφάλειας και την κατανόηση των αισθητηριακών και κοινωνικών διαφορών. Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στη σημασία του συν-σχεδιασμού παρεμβάσεων με αυτιστικά άτομα και τις οικογένειές τους, ώστε να διασφαλιστεί η εγκυρότητα, η χρηστικότητα και η αποδοχή των θεραπευτικών πλαισίων.
Μέσα από μελέτες περιπτώσεων, συζήτηση καλών πρακτικών και εμπειρικών δεδομένων, οι συμμετέχοντες θα μάθουν να προσφέρουν φροντίδα που σέβεται και βασίζεται στην προσωπική εμπειρία κάθε νευροδιαφορετικού ατόμου.
